—ROSA Mª FERNANDEZ SALANOVA E A SUA PINTURA————————
Rosa Fernandez Salanova é unha pintora nacida en Barallobre, e aínda que só leva 20 anos traballando coa pintura xa se convertiu nunha pintora universal.
Foi alumna do apreciado e recoñecido pintor Ricardo Segura Torrella. Xunto con el estudou pintura, debuxo, e técnicas mixtas.
A súa carreira comeza nas exposicións conxuntas feitas en Ferrol e a comarca aínda que pronto comeza a facer exposicións en solitario. Fai pouco tempo aínda tivo unha importante exposición na galería José Lorenzo, no Hotel “Puerta del Camino”.
Pronto foi reclamada tamén para realizar exposicións a nivel internacional. Fixo exposicións en Nova York, Francia (nos Alpes) e en Italia.
Tamén realizou exposicións a nivel nacional como foi a de Huesca.
Tamén existen artigos sobre a súa pintura en revistas artísticas tan diferentes como: “Escaner” (chile), “Aires de Códoba” e en xornais como: “
La Voz de Galicia”, “El Diario de Ferrol” ou “El Correo Gallego”
A súa pintura comeza coa expresión figurativa na cal está moi presente a temática onírica e a presenza das fadas e das figuras mitológicas como os unicornios.
"A raiña das bolboretas"
A súa pintura comeza coa expresión figurativa na cal está moi presente a temática onírica e a presenza das fadas e das figuras mitológicas como os unicornios e despois evoluciona hacia o abstracto no que segue presente a temática onírica e a expresión do universo. Nesta etapa destaca a mestura de cores e a potencia expresiva que estos consiguen confluíndo en cada cadro toda esa enerxía universal que calqueira que mire nesa pintura poderá sentir, absorver se quere ou cederlle ó cadro a súa propia enerxía xa que teñen a particularidade de que con eles se pode manter unha comunicación enerxética recíproca.
"Amor cósmico"
Cando lle preguntamos a Rosa cal era a súa opinión xeral sobre a pintura e como a sentía respondeu:
Siento la pintura como la expresión vital de la naturaleza y el Universo,intentando crear e investigar a traves de las formas y el color,procurando que la comunicación con el espectador sea un lenguaje directo donde lo que se expresa
forma parte del sentimiento interior y lo que se percibe ,la expresión del alma humana.
Y luego se remite a un poema de Egon Schielle que complementa y refleja su opinión sobre la pintura:
No hay arte nuevo
Hay artistas nuevos
El artista nuevo tiene que ser
Completamente fiel a si mismo
Ser un creador,
Ser capaz de construir sus propios cimientos
Directamente y solo
Sin apoyarse en el pasado o la tradición
La fórmula es su antítesis.
Egon Schiele
"Afrodita"
chúzame -